İbrahimî geleneğin ortaya koyduğu kurban ibadetinin insanlık aleminin halen insan kurban etme alışkanlığını sürdürdüğü bir devirde bu vahşeti ortadan kaldırmaya yönelik bir reform anlamı taşıdığı da düşünülebilir. Nitekim tektanrıcılığın -veya İslami terminolojiyle söylersek tevhid inancının- temsilcisi olarak ortaya çıkan İbrahim Peygamber’in kişisel macerasının tamamı da sembolik olarak insanlığın zihniyet dünyasının tekamülünü hikâye eder gibidir. Önce gökyüzünde yıldızı görüp bu gök cismine tanrısallık atfederek ibadet etmeye başlayan, sonra aya, ay batınca tanrı olarak güneşe yönelen, güneşin de batışını görünce yerin ve göğün hâkimi olan tek tanrıyı keşfeden Hz. İbrahim’in hikayesi bir kişinin bir gün içinde yaşayabileceği bir olaydan ziyade insanlık aleminin tevhid inancına ulaşmasını sembolize eden bir kıssa gibidir.
