Hep kaybeden ata oynamak nasıl bir psikolojidir? CHP gerçekten ‘dramatik bir çöküş’ içinde. CHP bir oy fazla alabilmek için kendisini, ideolojisini ve kimliğini feda eden bir partiye dönüşüyor. Öne çıkarılan isimleri pompalayanlara bakınca nasıl bir dümen döndüğü daha iyi anlaşılıyor. Gezi olaylarında, 17 Aralık’ta, 30 Mart’ta bir araya gelenler 10 Ağustos için de kolları sıvamış durumdalar.
Esad ve Sisi destekçiliği, İhvan karşıtlığı gibi hususiyetler, uluslararası düzeyde bir ‘proje’ ortaya koyduğunu da gösteriyor. Siyasi olmayan bir adayın oy toplamasından medet ummak ayrı bir paradokstur. Beyaz Türklerin, monşerlerin, seçkincilerin, kibir abidelerinin, halkın ter kokusundan rahatsız olanların masa başında yürüttükleri siyaset mühendisliği hep gelip halka toslamıştır. Üstteki hesaplarda dikkate alınmayan tek faktör olan halk hep oyunu bozmuştur.
Siyaset artık çok partili olmaktan çıkarak iki bloğa oturuyor: AK Parti ve AK Parti’ye benzemeye çalışanlar… Taklitler ise hep aslını yaşatıyor.
