Dün dava resmen başlamadan önce sanık Hakan Atilla ile kısa sohbet etme imkânımız oldu. Onun bulunduğu durumda belki de sorulması manasız olabilecek soruyu ben yine de belki de alışkanlık nedeniyle sordum ve “Nasılsınız?” dedim.
O da bu koşullar altında iyi olmaya çalıştığını ve ailesinden uzak kalmanın zor olduğunu belirtti, onların ziyarete gelmesinin zor olduğunu, kendisini umutlu tutmaya çalıştığını anlattı.
Ben de jürinin oturduğu tarafı işaret edip ardından “İyi gidiyor” işareti yaptım, bu küçük jestin bile onu memnun ettiğini gördüm. Sonra Türkçe biraz yüksek sesle süren sohbetten sivil polis rahatsız olmuş olmalı ki aramıza girerek Atilla’yı uyardı.
