Avrupa Parlamentosu’nun siyasi mesajı net olan kararı iktidar cephesinde infial yarattı. Bir anda Avrupa medeniyetinin ‘çöküş’ içinde olduğu, AB’nin üç vakte kadar zaten parçalanacağı yazılıp çizildi. Halbuki AB uyum yasaları peşi sıra çıkar, Avrupalı bürokratlardan AKP için övgüler eksik olmazken iktidar cenahı her nasılsa Batı’nın ‘ikiyüzlülüğünü’ keşfedememişti.
Bu durum AB’ye yöneltilen eleştirilerin hepsini tümüyle boşa çıkarmıyor elbette. Ülkede demokrasinin gerilemesinde Batının uzun sessizliğinin payı var.
Ekonomik türbülansa girdiğimiz şu zaman diliminde sermaye çevrelerinden endişe sinyalleri gelmesi şaşırtıcı değil. Fakat eğer düşündüğümüz ölçüde batağa saplanmışsak bu durumdan herkes payını alacak!
Başkanlıkla oturup kalkan iktidar cephesinin, Batı’ya ‘sınır açma’ tehdidinde bulunurken bir yandan da ‘medeniyetimizin’ asli unsuru diye misafirperverliğe vurgu yapması ne kadar ironik değil mi?
Bugün uygarlık adına yapılacak ilk iş; barışı, demokrasiyi ve laikliği birlikte savunmaktır.
