Yalan ve aldatma politikasıyla giderek daha fazla kendini dayatan bir rejim, yalan, inkâr ve aldatmaya bir o kadar bağımlı olur.
Bu nedenle bu tür rejimler sadece yalan söylemekle yetinmezler, giderek daha fazla baskıcı, yasaklayıcı, susturucu olmak zorundadırlar. Asil yalanlara dayanarak değil, artık bütünüyle pespaye yalanlarla, ipliği bir günde pazara çıkan inkârlarla iktidarlarını korumaya odaklandıkça, gerçeğin tüm şiddetiyle geri dönüşünden bir o kadar endişe etmeye başlarlar.
İşte tam bu nedenle bu rejimlerde muhalefet sadece karşı çıkma ve direnmeyle değil, aynı zamanda yalan rejiminden de kopuşla ancak başarılı olabilir.
Bu ise inkâr, aldatma ve yalanın sadece iktidardaki haline karşı mücadele ederek değil, toplumsallaşmış haliyle yüzleşmekle ve hesaplaşmakla ancak mümkündür.
