… Böylesine gelişmelerin cereyan ettiği bir sırada, Lübnan’da bulunan bir Türk’ün ‘Suriye konusu’ ve ‘Türkiye’nin tutumu’ ile sorulara muhatap olmaması imkânsızdır. Balamand Üniversitesi’ndeki panelde bana öyle oldu.
… Trablus çevresinde ve Suriyeli öğrencilerin damgasını vurduğu bir ortamda, Suriye uçağı düşürüldüğü saatlerde Türkiye’den yola çıkıp gelmiş birisi olmak, tuhaf bir duygu veriyor insana. Hele, ‘Twitter yasağı’ gibi, ’21. yüzyıl teknolojisi’ne karşı bir ‘ortaçağ uygulaması’ yaşamakta olan bir ülkeden gelip, ‘Suriye ve Sosyal Medya’ konusunda konuşmak daha da tuhaf.
Paradoksal biçimde beni ‘kurtaran’ husus, Türkiye’nin Suriye konusundaki politikasının ‘ciddiyeti’nin, buralarda artık ‘ciddiye alınamaz’ ölçülere varacak şekilde sorgulanması ve Tayyip Erdoğan’ın bir yıl öncesine oranla inanılmaz biçimde yerlerde sürünen itibarı.
.. Başşar Esad rejiminin ne kadar zalim olduğunu tartışmanın bir anlamı yok. Ama Suriye’ye ilişkin olarak el Kaide (an-Nusra) ile Selefi örgütler ittifakına sanki ‘Hür Suriye Ordusu’nu destekliyormuş gibi destek sağlayan bir Tayyip Erdoğan’ın Suriye politikasının da hiçbir inandırıcılığı yok.
Ortadoğu’dan bir gözlem daha ekleyeyim: Türkiye’nin ipleri, Tayyip Erdoğan’ın elinden ne kadar kısa süre içinde alınabilirse Türkiye’de demokrasinin ‘yeniden kurulması’, Ortadoğu’da ‘itibarını geri alması’ süresi de o ölçüde kısalabilir.
