İnsanların hayatlarında hiç unutamayacakları anlar, durumlar vardır. Hafızanız pek çok şeyi silse de bazı olaylar zihninizde kalıcı bir şekilde yer eder. Bu bazen küçük bir mutluluk anıdır, bazen de insanı şoke eden bir olay. Türkiye’de yaşayan milyonlarca insan, bundan on yıllar sonra bile 20 Mart 2014 gecesini unutmayacaktır. Özellikle bugünün çocukları, içinde bulunduğumuz yüzyılın ortalarına geldiklerinde ülkenin yetişkinleri olarak “Ne çocukluktu bizimkisi, Twitter’ın yasaklandığı zamanlardı. Bir gece birden bütün Türkiye’de Twitter hesapları kapanıvermişti” diye hatırlayacaklardır muhtemelen 20 Mart 2014’ü. Ve dönemin Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan’ı da hatırlayacaklardır.
Yapmamız gereken tespit, Başbakan’ın dünyayla ilişkisinde bir “kopma”nın meydana gelmekte oluşudur. Erdoğan, Türkiye’yi dünya ile entegre halde tutan, Batı dünyasının evrensel hukuku önceleyen, özgürlükçü değerleriyle kodlanmış ortak demokratik yazılımının dışına çıkmaktadır.
Bu noktada özellikle AB açısından çok düşündürücü bir tablo var… Gelinen noktada söylenebilecek tek gerçek, müzakerelerin artık yalnızca bir şakadan ibaret olduğudur. Bu giderek ağır bir şakaya dönüşmektedir. Ve bu şakanın ağırlığı altında ezilen öncelikle Türkiye’deki bireylerin temel hak ve özgürlükleridir.
