Muhtıralı askeri darbelerle ve son olarak da “28 Şubat” ile “Postmodernizm”in Türkiye’nin siyaset ve düşünce yaşamını nasıl etkilediğini görmüştük.
PKK terörünü kınamak yerine devleti suçlayan “Akademisyenler İnisiyatifi”nin “Bu Suça Ortak Olmayacağız” başlıklı bildirisi dolayısıyla da, “Empresyonizm”in (İzlenimcilik) bizim siyaset ve düşünce yaşamımıza hâlâ yön verdiğini bir kez daha görmüş olduk.
Bu gerçeklerin ışığında gerçekler yerine algılamaları içeren “Bildiri”yi ciddiye almak yerine, modası geçmiş ve gerçekleri reddeden bir çalışma olarak ele almak daha doğru değil midir?
Bunların siyasetteki uzantıları da “Hendekçilik”i “Belediyecilik” diye görmüyorlar mı?
Ya da “Terörün insanlık suçu olduğunu kabul eder” diyerek başlayan CHP Parti Meclisi bildirisinin sonunda terörü kınamayan buna karşı devleti suçlayanlara destek çıkılması, acaba siyasetimizdeki “Kübizm”in bir örneği midir?
