Yeni anayasa ve başkanlık teklifi, sadece ‘lâf olsun torba dolsun; eller alışverişte görsün’ kabilinden programa ilâve edilmiş bir türrehâttan ibarettir; ilâç için olsun içinde samimiyetin zerresi yok.
AKP’ye yeni bir anayasa yapma görevi vermek: Aman Allah’ım veya ‘yok daha neler?’
AKP açısından bozgun kaçınılmaz görünüyor. Esasında ‘bozgun’ AKP’nin kaderi olmayabilirdi; bu partiyi bu derece darmadağın ve korkudan saçma-sapan kararlar almaya zorlayan sebep, Sayın Cumhurbaşkanı ile aralarına manidar ve anayasal bir mesafe koymakta gösterdiği akıl almaz tutulmadır. Tam bir felç hali!
Türkiye’nin sosyolojisinde yer tutmaya başlayan bir kitle partisini bu hale tek bir kişinin sürükleyebileceğini kim tahmin edebilirdi ki? Başta AK Partililer olmak üzere hiç kimse!
AKP’nin sırtındaki en ağır yük Sayın Erdoğan’dır ve o başkanmış gibi davranmaktan vazgeçip saray hayatına rıza gösterdiği gün hem AKP hem de ülke, anasından yeni doğmuş gibi rahatlayacaktır.
