“Eskiden kimin Alevi, kimin Kürt, kimin Ermeni olduğu konuşulmazdı.” Konuşulmazdı çünkü Alevi, Kürt, Ermeni çok korkardı bunu konuşmaktan. Sokağa top oynamaya çıkan her birimizin kulağına tekrar tekrar “söyleme sakın, konuşma sakın!” diye fısıldandığını kimselere söyleyemedim hiç.
(…)
Dokuz günlük Bayram tatilleri en fiyakalı bizim mahallede yaşanırdı. Yerli ve milliydik üstelik. Kasabanın sırrını deşmedikçe sorunsuz yaşamayı öğrenmiştik. Miting meydanlarında çığıranlara sorsan mahallenin tamamını nefretle anıyorlar şimdilerde.
Duymazdan geliyorum. Mahalle çocuğu olmayı sadece kabadayılık diye belleyenlerin hikâyeleri olmaz ki. Yok da zaten. Ben onlardan daha iyi biliyorum. Tüm bayramlar tüm çocuklarındır arkadaş.
