Cennet gibi ülke olmak kolay değil. Gözaltında hayatını kaybedenler, kendi kendini kafasını vura vura öldürenler, kimin vurduğu belli olmayan insanlar, hayvanlar, bitkiler ve şehirlerle yaşayıp gidiyoruz. Bugün de ölmedik. Yarına kısmettir belki.
…Bıyıklı otorite sinsi sinsi bıyık altından gülüyor. İçkisi, kumarı yok. Tek kötü alışkanlığı açgözlülüğü. O kadar açgözlü ki, hiçbir ses kafasının içindeki ‘Buraların tek hâkimi benim, ben ne dersem o olur’ çığlığını bastıramıyor. Kafasında sadece bir tek ses var, başka seslere, renklere yer yok çünkü.
Belki de bıyıklı çok sıkılıyor. Belki de bıyıklı yalnız kalmak istemiyor. Belki de bıyıklı tek sıkılan insan olmak istemiyor. O yüzden herkesi sıkıyor, her şeyi griye boyuyor, renklere ve duygulara sinirleniyor.
Çünkü artık tek duygusu kalmış canavar sinirle ve şiddetle besleniyor.
Buyurun canımı da yiyin, afiyet olsun.
