İsrail yönetimi bugüne değil, 10 yıl sonrasına bakıyor. Orta vadede güç temerküzü elde edecek bir Suriye’yi tehdit edemeyeceklerini (karasal bağlantı nedeniyle) biliyorlar. Şara’yı tahrik ederek, bir çatışmanın içine çekerek “erken doğum” yaptırmaya çalışıyorlar. Bu aynı zamanda Şara’ya “Türkiye ile arana mesafe koy” baskısıdır (Şara saldırıdan bir gün sonra Enerji Bakanı Alparslan Bayraktar’ı Türkiye’nin Şam büyükelçisi Nuh Yılmaz’la birlikte kabul etti. İki ülke arasında yeni bir enerji anlaşması imzalandı.)
İsrail’in bir isteği de hava sahası kontrolü meselesidir. Suriye hava sahasında “operasyonel özgürlük” istiyorlar. Daha önce bu talepleri, İran’a saldırıda geçiş güzergahı olarak kullandıkları, aşağı yukarı “Davut Koridoruna” denk düşen güney, güneydoğu bölgesiyle sınırlıydı. Şu an bu taleplerini Suriye’nin geneline yaymış durumdalar.
