ERDAL GÜVEN
Bir sirki andırıyor medya nicedir.
Jonglörler, cambazlar, akrobatlar…
Bizim durduğumuz yerden komik tabii. Daha doğrusu trajikomik.
İki gündür yeni bir şov izliyoruz sirkimizde.
Bir ses kaydı sızdırıldı önceki akşam. Kaydedip yayınlayanlara göre Başbakan Erdoğan’la oğlu Bilal arasında geçiyor.
Evet nihai itibarıyla bir iddia bu. Ama kuvvetli bir iddia. Bir o kadar da vahim bir iddia. Gazetecilik açısından kayıtsız kalınamayacak bir iddia.
O ses kayıtları otantik mi? Dinleme yasal mı?
İlk sorunun yanıtını ancak uzmanlar verebilir. Başbakana göre, ‘montaj, dublaj’, anamuhalefet partisi liderine göre ise ‘gerçek.’
İkinci sorunun yanıtı ise yargıda…
Burada bizim için önemli nokta şu: Gazetecilik açısından kriter legalite değildir. O dinlemenin nasıl, kim tarafından, hangi amaçla sızdırıldığı değildir mesele.
İki kriter vardır: Halkın haber alma hakkı ve kamu yararı.
Dün sabah itibarıyla gazetelerin yüzde 90’ı, öğlen saatlerinde de televizyonların yüzde 90’ı o hakkı çiğnedi, o yararı göz ardı etti, hiçe saydı.
Kimse kendini kandırmasın. Böyle bir ses kaydı dünyanın neresinde olursa olsun haberdir. Bunu tartışma konusu yapmak bile abesle iştigal.
Bu haberi basabiliyor musunuz, basamıyor musunuz? Gazetecilik açısından mesele bu.
Kimse etik ilkelere falan da sığınmasın.
Özel hayatın gizliliğinin ihlali falan söz konusu değil bu vakada. Başbakan ile oğlu arasında geçtiği öne sürülen konuşmaların ‘özel hayat’la uzaktan yakından alakası yok. Gayet ‘kamusal’ konuşmalar.
Dün haber verememekten mustarip cambazlardan biri sirk kadrosu adına şöyle dedi: “Halk bizden hüküm vermemizi bekliyor.”
Yanlış biliyorsunuz. Halk bizden haber vermemizi bekliyor.
