Okura not:
Günün 11’i, Türkiye medyasındaki görüş ve yorum çeşitliliğini yansıtmak amacıyla hazırlanmaktadır. Aşağıda özetini bulacağınız yazıya yer vermemiz, içeriğini onayladığımız ve/veya desteklediğimiz anlamına gelmez.
Önce, “Neden Gürcistan?” sorusunun yanıtını vereyim.
Birincisi, kaçış yolu çok kolay. Pasaportla yasal şekilde Sarp Sınır Kapısı’nı kullanarak Batum’a, dolayısıyla Gürcistan’a geçmek çok basit. Ancak firariler elbette bu yolu kullanmıyorlar. Onlar için, iki ülke sınırı üzerindeki Borçka’ya bağlı Camili Köyü üzerinden Gürcistan’a geçmek pasaportla yasal geçişten daha kolay ve zahmetsiz.
İkincisi, Abhazya alternatifi. Batum’da bulunan kaçaklar, buradan Abhazya’ya geçerek daha rahat yaşam imkanına kavuşuyor. Önce 20 – 30 bin dolar karşılığında sahte Rus vatandaşı pasaportu elde edilmesiyle birlikte Abhazya’dan Avrupa’ya gerçekleşen uçak seferleriyle ‘ver elini Avrupa…’ Kıt’a değiştirmek oldukça kolay hale geliyor.
Üçüncüsü ise; Batum’da oldukça iyi yaşam koşullarında günlerini geçiren firarilerden bazıları, son dönemde Batum’un dağ köylerinde satın aldıkları hazır evlerde veya boş arazilere basit evler yaptırıp köy hayatı yaşamaya başladılar. Güvenlik kuvvetlerinin baskınlarından kurtulmak amacıyla yeni hayata başlayanlar, biraz da parayı kullanıyorlar saklanırken. Rüşvet verip izlerini kaybettirme başarısını gösterenler var.
Gelelim, ikinci sorunun yanıtına…
Güvenlik birimlerinin tespitine göre, bu kadar yakalama ve iade işlemine karşın halen 1,200 dolayında firari var Gürcistan’da.
Listede hemen her tür suçtan arananlar bulunuyor. Ayrıca, sık sık haberlere düşüyor, yasa dışı yollardan kaçmak istersen sınırda yakayı ele verenler de var.
Bir dönem, daha doğrusu 1980’lerden önce Doğu Bloku’nun ilk adresi Bulgaristan’a kaçışlar çok meşhurdu. Elbette halen yine Bulgaristan olanağı mevcut. Ancak artık Gürcistan bir numarada!
