Okura not:
Günün 11’i, Türkiye medyasındaki görüş ve yorum çeşitliliğini yansıtmak amacıyla hazırlanmaktadır. Aşağıda özetini bulacağınız yazıya yer vermemiz, içeriğini onayladığımız ve/veya desteklediğimiz anlamına gelmez.
Ankara-Erbil ittifakı, Kürtlerin merkezi yönetime entegre olmasından yana. “SDG-PKK’nin ayrı bir blok olarak Suriye ordusu içerisinde bulunma talebinin” önümüzdeki döneme dönük önemli riskler barındıracağını ifade eden Dışişleri Bakan Yardımcısı Nuh Yılmaz, Ankara’nın pozisyonunu deklare edecekti.
Bahçeli’den Fidan’a, Güler’den Kalın’a rejimin diğer aktörleri de açıklamalarında ana motivasyonlarının Suriye olduğunu her seferinde dışa vuruyorlar.
İmralı açılımı Suriye’deki vuku bulan ve de bulacak olan gelişmelerin eseri. ABD-İsrail’in Ortadoğu projeksiyonunda –Büyük Ortadoğu Projesi- Kürtler önemli bir aktöre dönüştü. Ankara da pekala bunun farkında. Bu nedenle Amerikancı projeye entegre olmanın arayışında. Rejim önüne geçemeyeceği bu durumun en azından kendi kontrolünde, himayesinde gelişmesi için çabalıyor. Bunun için de Öcalan üzerinden Suriye’deki Kürtlerle uzlaşı sağlanmaya çalışılıyor. Tabi ki Amerikan garantörlüğünde. Haliyle Suriye’de ortaya çıkacak olan fiili durumu içeriye anlatmak/kabul ettirmek için de İmralı’dan bir şeyler alması gerek.
İmralı, Ankara, Washington arasındaki siyasi trafiğin yol haritasını pek yakında öğrenmiş olacağız. Kapalı kapılar arasındaki bu trafiğin seyrini kestirmek güç değil.
