Doğrultu olarak, ‘çözüm süreci’, gizli görüşmeler aşamasıyla, ‘âkil adamlar’ aşamasıyla, her şeyiyle, bu muhalefetin silahını doğrulttuğu aslî hedeflerden oldu. Ama seçim sürecinde bir partinin çalışma imkânının elinden alınması, hiçbir zaman onların derdi olmadı. Şimdi de olmayacaktır.
İki sebeple: İlki, sözkonusu olan Kürtlerin partisi, ondan.
İkinci sebepse: Bizde fair play kavramı yok. Bize göre hayatta fair play yok. İnsanların birarada yaşayabilmesinin önkoşulunun fair play olduğunu kavrayabilmekten çok uzağız. Seçimdi, demokrasiydi, bütün bunlar, fair play olmadan olmaz. Aslına bakarsanız, fair play olmaksızın, ancak herkes başkalarının haklarını gözetirse işleyebilecek bir mekanizma olan trafik de yürümez. Nitekim yürümüyor.
Fair play’i niye Türkçe yazmadın, diye takılan olursa: Bizde fair play’i abartırsan, insana “artistlik yapma” derler.
