Tahran’da önceki günkü Tayyip Erdoğan ile iki hafta önce Ankara’da İran’a ağır eleştiriler yönelten Tayyip Erdoğan’ın hiçbir ilişkisi yoktu. İki ayrı kişi gibiydi. İran’a yönelik eleştirel hiçbir dil kullanmadığı gibi, sanki ağzından bal damlıyordu.
…Bir tür “kaz gelecek yerden tavuk esirgenmez” yaklaşımı. Tayyip Erdoğan, Riyad’dan Tahran’a siyaset ‘esnaf’ından biri ya da İranlıların gözünde bir ‘bezirgân’ gibi dolaşıyor. Türkiye’nin bölge politikasına ‘esnaf dış politikası’ görüntüsü kazandırıyor. Bu politikanın ‘ustası’ İranlıların kendisi. Uluslararası politikanın yeni “yükselen”i de İran.
Dolayısıyla, bu ‘Realpolitik oyunu’nda İran ağır basar. Erdoğan’ın pek sevdiği deyim, ‘Kazan-Kazan’ burada işlemez. O nedenle, İranlılar için de geçerli olan “kaz gelecek yerden tavuk esirgenmez” hesabıyla, Tahran’da Erdoğan’ın ayaklarının altına serilecek ‘kırmızı halı’lara aldanmamak gerekir.
Suriye’de (ve de Irak’ta) IŞİD’e ve an-Nusra’ya etkili bir karşı koyuşa ayak sürürken, Yemen’de S. Arabistan’ın yönetiminde İran’a yönelik bir aktivizm ile, ne Ortadoğu’da ne uluslararası sahnede fazla yol alamazsınız.
