Sürekli artan işsizlik oranları, güvencesizlik, kuralsızlık ve örgütsüzlüğün işçi sınıfı açısından en somut sonucu emeğin giderek değersiz hale gelmesi. Sermayeyi oluşturan ana kaynak olmasına rağmen alternatifi (işsizler) çok olduğu için üretim sürecindeki makinelerin yardımcısı gibi görülen işçiler kendilerini, piyasanın, sömürünün ve rekabetin acımasız dişlileri arasında yalnız, güçsüz ve çaresiz hissediyor. Uzun süredir görüldüğü gibi işçi sınıfı ve sendikaların bugünkü dağınık, istikrarsız ve ne yapacağını bilmez hali emeğin değerinin azalmasına ve sermayeye bağımlılığının artmasına neden oluyor.
