Cuma günü yeni bir fikirden ziyade video filmlerin ve oldukça pahalı prodüksiyonların sahne aldığı, orkestra ve müzisyenlerle göz doldurulmaya çalışılan bir şov izledim. Bu tür şovlar seçmenin zihninde hiçbir tortu bırakmaz ve hiçbir şeyi temsil etmez. Şovlar, ortada artık bir dava kalmadığının teslimidir. Reklamcılıkta olduğu gibi siyasette de söyleyecek sözünüz kalmadıysa şarkı söylersiniz. Ekranlara yansıdığı kadarıyla sıkılan partililerin etkinliğe demokratik katılımı cep telefonlarıyla video çekmekten ibaretti.
Ama bence asıl olarak AKP’nin “Türkiye Yüzyılı” teması oldukça sorunlu. Çünkü öncelikle ana muhalefetin “İkinci Yüzyıl” fikrinin kötü bir kopyası. CHP, üç yıl önce “Cumhuriyetin ikinci yüzyılında yeni bir hikâye yaratmak” fikriyle ortaya çıktığından beri, ülkeye güçlü bir demokrasi ve özgürlük vaat ederek muhalif seçmeni konsolide ediyor.
