Türkiye, OECD verilerine göre; 34 Avrupa ülkesi arasında gelir dağılımı eşitsizliğinin en yüksek olduğu ikinci ülke (birincisi Sırbistan). Öte yandan Stockholm Barış Araştırmaları Enstitüsü (SIPRI) tarafından açıklanan verilere göre, 2020’de silahlanmaya en fazla kaynak ayıran 16. ülke konumunda bulunuyor. Türkiye, NATO üyeleri arasında da ABD’den sonra milli gelirine göre silahlanmaya en fazla kaynak aktaran ikinci ülke.
Görüldüğü gibi halk yoksulluk ve açlık içinde yaşamını sürdürmeye çalışırken Erdoğan, silahlanmayla övünüyor; büyüklüğü halkının refahıyla değil, silahlanmaya ayırdığı payla ölçüyor. Bu durum halkın ihtiyaçları ve iktidarın öncelikleri arasındaki farkı açıkça ortaya koyuyor.
Halkın refahını geçtik. Peki, silahlanma, gerçekten ülkenin güvenliği; bölgenin barış ve istikrarına mı hizmet ediyor?
Elbette hayır.
