Zırcahil politikalar yüzünden Suriye’de asker olarak ölüyoruz.
İnsanlık dışı çalışma şartlarına gözyumulan yandaş madenlerde işçi olarak ölüyoruz.
Şatafatlı saraylarda ejder meyveli smoothieler yudumlanırken, siyanür intiharlarıyla işsiz olarak ölüyoruz.
Bağnazlığın yobazlığın sırtı sıvazlandığı için, hırtlık rol model yapıldığı için, hukuk, ilkel kabile seviyesine indirildiği için, maganda cinayetlerinde kadın olarak ölüyoruz.
İzbe tarikat yuvalarında tecavüz edilen gariban erkek çocukları, diri diri yakılan yoksul kız çocukları olarak ölüyoruz.
Milletin deprem vergileri milletin orasına koyacağını ifade eden yandaş müteahhitlerin cebine indirilirken, 2020 yılında hâlâ kerpiç evlerde depremzede olarak ölüyoruz.
En iyi bildikleri işi yapıyorlar.
Gömüyorlar!
