Ermenek’te bir ana “Yüzme de bilmezdi oğlum, ne yaptı orada” diye madene seslenirken… “Esnek iş piyasası”nda 20 kişilik minibüse sıkıştırılmış çoğu kadın 46 işçi de Isparta’da yol kenarına serildi yan yana. Cinayetlere hep kaza diyen, kazasever efendiler buyursun: hem trafik kazası, hem iş kazası!
Cumhurbaşkanı ve Başbakan “takipçisi olacağız” dedikten az sonra. Demek takip edememişlerdi 46 hayat yüklü ölüm aracını! 16 ölü, 14’ü kadın işçi; biri çocuk. Havva Caran son nefesini hastaneye taşımış, ondan sonra Halfe, Özlem, Ayşe, Necmiye ile gökte buluşmuştu. O yüzden ne yıllarını, ne aylarını yazdım; öldükten sonra aynı safta, aynı sınıfta, aynı bulutta buluştukları için.
Yılda 1200 kişinin eklendiği ölü işçi ordusu vardı ya memleketin; ölü kadın işçi ordusu da böyleydi işte! Fakat hepsini hemen unutuyoruz; siyasanın, piyasanın, masanın, kasanın gücü bu işte!
Yine Elio Petri’nin o klasik filminin adı ile bitireyim: İşçi sınıfı cennete gider! Cehennem yolcuları da kendi koltuklarına sıkı yapışsın; bir kaza olmasın!
