Her gün birilerinin, “Cumhurbaşkanına hakaret” değil, “Cumhurbaşkanı’na hakaret suçu”ndan alındığı, salındığı, tutulduğu, suçlandığı, dışlandığı, hırpalandığı bir ülkede…
“Ağaların, paşaların, efendilerin sıradan insanlara hakaret suçu” ne âlemdedir?
Yok öyle bir âlem, Adem!
Cumhurbaşkanı yahut başbakan olarak, milletin bir ferdini, vatanın bir evladını, 300 madencisini kaybetmiş acılı ilçenin bir çocuğunu pekala “Tokatlanmaya müstahak” sayabilirsin.
Bir şey olmaz! Daha da büyük olursun.
…En yüksek amir olarak, acılı insanlara, sesleri farklı çıkan şehit babalarına rahatça “karaktersiz” diyebilirsin. Bir şey olmaz!
Ama gazeteci olarak… Vatandaş olarak… Şehit yakını bile olarak… Bırak hakikaten “hakaret”i, sert bir eleştiride, bir yürek isyanında dahi “Hakaretler Yokuşu”ndan aşağı yuvarlanırsın.
“Bağımsız yargı, milletin polisi, bağımsız gazetecilik” denen tüm kamusal güçler, birer özel güvenlik şirketi mensubu gibi üzerine çullanır.
