Cemil Bozkuş, bir kağıt parçasına, yoksul işi yazısıyla şunları karaladı:
“Benim ölüm sebebi zapıtalar Bir cinayet işlendiği zaman bir ekip almaya gelir Bir tablayı almaya on ekip geliyor Bu mu adalet” Sonra kendini astı.
Kiraz Şahin, gaddarlığa, umursamazlığa, vicdansızlığa, dünyanın en korkunç, en katlanılmaz arayışına ve bekleyişine daha da dayanırdı, ama bedeni izin vermedi.
Doktorlara bakarsanız, Kiraz Şahin mide kanserinden öldü. Yaşar Abi’ye sorsanız ‘kahrından’ derdi mutlaka.
Yaşar Kemal, Cemil Bozkuş için, Kiraz Şahin için dertleniyordu, bu yüzden yazmıştı. Yazarlığı gibi insanlığı da büyüktü çünkü kendini büyük insan saymamış, saydırmaya çalışmamıştı. Tevazu olmadan başka herhangi bir erdemin hükümsüz kalacağını öğretenlerdendi.
