“Eyvah, devlette FETÖ’nün yerini başka tarikatlar dolduracak!..”
Son günlerde çok işittiğimiz söz bu. Geceleri ekranları dolduran ‘tartışma-şov’ların da şu ara gözde temalarından biri…
Tayyip Erdoğan, ne Necmettin Erbakan’dır, ne Süleyman Demirel, ne de Turgut Özal…
Saydıklarımızın üçü de dindardı, ama din-eğitimli değildi.
Evet, (biz de ‘üst-akıl’ modasına uyalım!) ‘Amerikanaklı’nın kendisini ve Parti’sini buluşturduğu Cemaat ile el ele tutuşup iktidar yolunda beraber (‘paralel’) yürüdü. Yürürken de ‘ne istedilerse verdi’.Ama geçti o günler ve geride ‘keskin’ bir tecrübe kaldı. Bu tecrübe doğrultusunda şimdi onun ekseni etrafında dönen tarikat-cemaatlerin ‘masum’ ihtiyaç ve isteklerini karşılar mı, karşılar. Ama ileri giderlerse, bu defa ne isterlerse vermez, “Yetmedi mi, daha ne istiyorsunuz” der.
Israr ederlerse de gereğini yapar. Sadece siyaseten ve iktisaden değil, dinî olarak da, ilmî olarak da, ‘irfanî’ olarak da mahkûm eder onları.
Çünkü o da biliyor ki tarikatların ve cemaatlerin hali, zahitlikten de, sufilikten de, ariflikten de uzak bir “Tencere dibin kara” halidir bugün!.. Sonuç itibarıyla günümüz Türkiye’sinde en geçerli, hatta tek geçerli tarikat da bellidir: ‘Tayyibilik’!..
