Gelgelelim, mesele memleketin çıkarları meselesi değil. İktidarın ana derdi Cumhuriyet parantezini kapatmak. En arkaik siyasal İslamcı tezlerin canlanması ve ana akım söylemlere dönüşmesi tesadüf değil. Yakında, Cumhuriyet bir İngiliz projesiydi, hilafeti emperyalistler kaldırttı, karşılığında ise Musul’u verdik marjinal bir tez olmayacak. Aksine devletin resmi söylemi haline gelecek. Belki bir günde değil ancak zannedilenden daha hızlı.
Bugün iktidar çevreleriyle işbirliği içinde bulunanlar, parantezin yayını onlarla beraber büktüklerinin farkında değil. Belki de müşterek menfaatler için bir süre işbirliği yapıp sonra ittifakı dağıtmayı planlıyorlar. Ancak bugüne dek bu hesaptan hep Erdoğan kazançlı çıktı. İktidar yolculuğu bir siyasi tasfiyeler hikâyesi.
Kürt meselesinde güvenlik kaygılarıyla, Musul’da yenildiği düşünülen bir hakkın iadesi umuduyla, yüzeysel jeopolitik tahlillere dayanan sözüm ona realizm adına iktidara destek verenler tarihsel olarak kimlerle aynı safa düştüklerini gözden geçirmeli.
