İktidar ile muhalefet, daha net ifadeyle Erdoğan ile Özel arasında denenen ve başarısızlıkla sonuçlanan girişim, toplumda bir hayal kırıklığı yarattı mı? Sanmam. Ortada beklenmedik bir sonuç yok. Aksine, herşeyin yolunda gitmesi beklenmedik hatta şaşırtıcı olurdu. Bizde siyasetin normali normal olamamaktır; o da oldu. Bundan sonra hem siyaset sınıfının hem de toplumun alıştığı düzen devam edecek. Böylelikle, icat çıkmamış olacak.
En azından şunu gördük. Erdoğan, yerel seçimde CHP’yi birinci sıraya taşıyan güce kayıtsız kalamadı. Ama bu mu yoksa MHP’nin tutumu mu derseniz işler değişir… Cumhurbaşkanı, MHP’nin tepkisi, baskısı ve hatta küskünlük izharına karşı hiç kayıtsız kalamazdı; nitekim kalamadı da. Daha önce kapattığı normalleşme faslını dün son kez kesin sözlerle bir daha kapattı. Üstüne bir de Sinan Ateş cinayeti üzerinden ittifak ortağına, iktidar ortağının bu süreçteki sözlerinin tekrarlayarak destek de verdi: “Gerek Devlet Bahçeli, gerek şahsım, saldırıların arkasındaki karanlık odaları net biçimde görüyor. Bunların meseleleri MHP’den ziyade Cumhur İttifakı’dır. Bu tuzağa düşmeyeceğiz, milletimizi de düşürmeyeceğiz.”
Bununla birlikte, iktidar ile ana muhalefet arasında ittifak olamayacağını söyledi ki, “normalleşme”nin böyle bir amacı veya vizyonu olduğunu bilmiyorduk. Tabii ki olamaz zira o zaman muhalefet diye bir unsurdan söz edilemez.
