Diyeceğim şu… Futbolda kendi kendimize atıp tutmalarımızın bir palavra olduğunu anladık. Çünkü Dünya Kupası aynayı yüzümüze tuttu. İştahlı propagandaların, sloganların ve hamasetin aslı, esası neymiş gördük. Gerçekten kaçmak mümkün değildi. “İki maçı da aslında biz kazandık, dünya önümüzde titredi” diyebilmek imkansızdı. Zira her şey göz önündeydi, her saniyesi ekranda canlı gösterildi.
Futbol hikayemiz neyse, ekonomiden sanayiye, diplomasiden eğitime, hukuktan kültür sanata kadar bütün branşlarda kendi kendimize anlattığımız bütün hikayelerin hali de budur, bilelim.
Yüzümüze ayna tutulmuyor diye, canlı yayın yok diye, gerçekler içeriye yansımıyor diye; vurduğumuz yerden ses getirdiğimizi, dünyanın bizi kıskandığını, her şeyin merkezinde olduğumuzu, medeniyetler köprüsü olduğumuzu zanneden bir dursun, kupadaki sefaletimize baksın.
Dünyada ekonomiden teknolojiye, diplomasiden dijitalleşmeye kadar, her gün binlerce iş “biz bitti demeden” bitiyor, haberimiz olsun.
