Okan Buruk’un sezon başında “Oynatamam” deyip reddettiği isimler, aslında idealist bir teknik adamın özgüvenidir: “Benim sistemime uymayan, takımıma ruh katmayacaksa, yıldız da olsa istemem” der. Ancak ligin yorgunluğu, Şampiyonlar Ligi’nin temposu ve malum Kasım sakatlıkları (ki bu da ayrı bir sendromdur), ona gerçeği gösterir: Bu tempoda, kenar kulübenin derinliği, ana on birin kalitesi kadar hayatidir.
Okan Buruk’un sezon başında “Kadrom yeter” demesi çok yönlü, her bölgede oynayabilen futbolcularından kaynaklanıyordu. Bunların en önemlisi Sallai ve Kaan Ayhan’dı. Sallai hem sol açık hem de sağ bekte kullanacağınız ilginç ve zor bulunan bir alternatif. Kaan Ayhan sağ bek, stoper ve 6 numara oynayabilen ve ender bulunan bir futbolcu. Pazartesi ikisi de yok.
Belki de sol kanat oyuncusu Barış Alper sağ bek oynayacak. Hiç oynamadığı yer değil ama bu kez sol kanat için isim kalmıyor. Üçlü savunmaya dönsen, sol stoper oynayacak Jakobs sakat. Tek çare Kazimcan. Hani o “Takım bulsa da gitse” dedikleri ve UEFA listesine bile yazmadıkları Kazimcan. Okan Buruk’un işi zor. Derbi onun için Gilloise maçı biter bitmez başladı aslında. Sağlık ekibi ile tek kale maç yapıyordur muhtemelen. Derbide oynatsan, haftaya Samsunspor maçı var.
Dedik ya, kafasında deli sorularla Okan Buruk’un işi zor. Ama Galatasaray ve Fenerbahçe medyasının işi daha da zor. PFDK’nin Ederson kararıyla başlayan medya maçı tüm çirkinliği ile devam ediyor. Umarız medyada yaşanan bu bel altı vuruşlar, çirkin davranışlar sahaya yansımaz da ağzımızın tadiyla bir pazartesi sendromundan derbi keyfi ile çıkarız.
