Tamam İran’da altyapı hasarı var. Rejim üzerindeki baskı arttı. Enerji ihracatı darbe aldı. İçeride huzursuzluk büyüdü. İran için savaş sadece dış politika değil, içeride iktidarı ayakta tutma meselesi haline geldi. Zira yıllardır bunlarla yaşıyorlar.
Ya Amerika… Savaşın maliyeti artık herkesin boğazına çöktü. Petrol fiyatı yükseldikçe Amerikan seçmeni bunu markette değil, benzin istasyonunda görüyor. Benzin istasyonu demokrasinin en kaba ama en etkili sandığıdır. Depo dolarken vatandaşın yüzü düşüyorsa, başkanın anketi de düşer.
Olası barış senaryosu en fazla uzatılmış ateşkes, Hürmüz’de kontrollü geçiş, İran’ın nükleer programında sınırlama, yaptırımlarda kısmi gevşeme ve herkesin kendi kamuoyuna “Kazandık” diye satacağı gri bir anlaşma… Daha iyisi çıkmaz bu ortamda…
Nitekim savaşın en büyük silahı artık füze değil, petrol varili… Hürmüz Boğazı dünya enerji sisteminin şah damarı…
