İktidarın umudu asla bir araya gelemeyecek kadar ayrışmış olmamız.
Oysa biz birbirimizden ne kadar farklı olsak da artık “adaletsizlik” dendiğinde aynı şeyi anlıyoruz.
Kemiğimize dayanmış keskin bir bıçak, her gün bir başka yerimizden kanıyoruz.
Farklılıklarımıza rağmen bir araya gelebileceğimiz ortak tek nokta kaldı:
Sivil itaatsizlik.
Bu eylemin politik çekişmelere ve küçümsemelere kurban gitmesi, iktidarın tek umudu.
Faşizm en büyük gücüdür; kötülüğünü herkese yavaş yavaş, üfleyerek paylaştırır.
Biz başkalarının başına geldiğini sandığımız şeyin, bizim de başımıza gelmekte olduğunu anca bıçak kemiğe dayandığında anlarız.
