Cumhurbaşkanı’nı, kendisi gibi düşünmeyenlere iyi sözlerle hitap etmek gibi bir huyunun olmadığını bilecek kadar tanıyoruz.
“Zenci” kelimesini kullanmak zaten sorunlu, bu kavrama bir de “yabancı uşaklığı” anlamında “ev zencisi” açılımı getirmek daha da sorunlu ve ırkçı bir bakıştan kaynaklanan hakaret içeriyor.
Nitekim aynı konuşmasında Haniye’nin öldürülmesinden sonra Türkiye’nin izlediği yolu eleştirenleri “bazı cibilliyeti bozuk olanlar bizim ona gösterdiğimiz bu ilgiyi kabul edemiyor” diye eleştirdi.
Burada da “cibilliyeti bozuk” deyimini hakaret olarak kullanıyor.
“Cibilliyet” yaratılıştan gelen huy ve karakter anlamına gelen bir sözcük.
Karşıtı “cibilliyetsiz” oluyor ki Erdoğan’ın bunun yerine “cibilliyeti bozuk” demeyi tercih etmiş.
“Yaratılıştan gelen huy ve karakteri bozuk” anlamında!
Arada bir “yaratılanı yaratandan dolayı sevdiğini” filan da söylüyor ama belli ki o söz içselleştirilmiş bir düşünceye karşılık gelmiyor.
Tabii hepimizin cibilliyeti, tanımı gereği ve doğal olarak farklı. Mesela bana göre de Erdoğan’ın cibilliyet sorunu var.
Neden derseniz, bana göre de onun yaradılıştan gelen huy ve karakteri benim tanıdığım başka insanlarınkinden ve benden farklı.
Hakaret etmeden konuşmak, bir fikri başı sonu belli, düzgün cümlelerle açıklamak ve eleştiriyi nezaket sınırları içinde tutmak konusunda “yaradılışından gelen huy ve karakter” farklılığını yadırgıyorum.
