Acaba festivaller bu şekilde ruhunu kaybedip evcilleşiyor mu, yoksa aslında herkes için ulaşılabilir hale mi geliyor? Zira ana akım olmanın bir sonucu da artık belli bir kitlenin değil, herkesin bu işten faydalanması. Yani demokratikleşme demek.
Bu gelişmeler Türkiye’de de yaşandı. Şehir dışındaki büyük festivaller kârlı olmadıklarından yok oldu. Kimse yola katlanmak istemedi, ayrıca insanları festivale götürmenin maliyetine de işletmeci katlanamadı. Şehirde her şey daha kolay. Ulaşımı dert etmiyorsunuz. Ömerli’de, Kilyos’ta, Çatalca’da festival yapılmıyor artık. Her şey Küçükçiftlik Park’ta yapılıyor.
Festivalleri bitiren etkenlerden biri de risk. İngilizler yağmur diye anlatmış ama bizim terör riski, milli hassasiyet riski, muhafazakar hassasiyet riski, birtakım yıldönümlerinde mutlaka birtakım olaylara gebe olunmasın riski gibi İngilizlerin bir kısmını pek anlamayacağı risklerimiz de var.
Ve işletmeciler bu riskleri ciddiye almakta hem ticari açıdan hem de güvenlik açısından haklılar. Buna mecburlar. Şehre taşınmayla birlikte bu tip dertleriniz de oluyor. Festivallerin yapıldığı alana 50 metre mesafede bomba patlayabiliyor. Festival alanına yoldan geçen herkes ulaşabiliyor. Yani göz önünde oluyorsunuz.
Sanırım Zeytinli dışında doğru dürüst, festival gibi bir festivalimiz artık kalmadı.
