Tıpkı Roma Dönemi’ndeki “ekmek ve sirk” (panem et circenses) mantığında olduğu gibi, insanlara karınlarını doyuracak kadar yiyecek ve eğlenmelerini sağlayacak oyunlar verilerek iktidarları sorgulamaları engellenir.
İnsanoğlu, karmaşık ve acı gerçekler yerine, anlamlandırılması kolay ve sonu mutlu biten hikayelere/masallara inanmaya daha yatkındır.
Gerçeklerle yüzleşmek zordur, bunu başarmak büyük bir cesaret gerektirir. Masallar ise insanlara güvenli ve zahmetsiz bir konfor alanı sunar.
Unutmayalım, kitlelere sürekli olarak gerçeğin sadece bir kısmı gösterilir veya üzeri süslü anlatılarla örtülür. Bu “masal” perdesini aralamak ise, ancak bireyin eleştirel düşünme ve sorgulamasıyla mümkündür.
İşte şimdi “Mekke İttifakı”nın önünde çok önemli bir fırsat var. Eğer bu anlaşmanın içeriğinde bilmediğimiz başka hedefler yoksa ve de büyük bir cesaret örneği sergileyebilirlerse hem soykırım suçlusu Netanyahu’yu durdurabilirler hem de Müslüman dünyanın önünü sonuna kadar açabilirler.
Galiba herkesin şu gerçeği anlaması gerekiyor. İyi niyetlerle kurulduğuna inanmak istediğimiz bu ittifak ya bugüne kadar olduğu gibi boş hayaller ve hamaset üreterek durumu idare edecek ya da İslam ülkelerini ayağa kaldıracak adımlar atarak yeni bir umudun kapısını aralayacak.
