Bugün hukukçu olmasanız dahi filmlerden biliyorsunuz. Dünyanın her yerinde sanık ve savunma, duruşma salonunda yan yana oturur ve duruşmanın düzenini bozmamak şartıyla duruşma sırasında birbiriyle konuşabilirler. Başka türlü savunma düşünülemez. Ama bizde düşünülmüş. Sanık ile avukatı arasında (İBB duruşma salonunda olduğu gibi) bazen onlarca metre mesafe olur.
Bizde en ilerici bilinen hukukçular dahi yargı sisteminde reform tartışmalarında bu sistemin dışına çıkamıyor. Örneğin jüri sistemini savunamıyorlar. Neden? Çünkü çoğunluk gerici imiş, halktan jüri oluşturursan gericiler kararlarda etkin olurmuş! Çok şükür şimdi ilericiler yargı sistemimize egemen, onlar kararlarda etkin oluyor! Biz de her gün adil yargı diye feryat ediyoruz. Artık savcı ile avukatın oturma yeri eşit olsun, savcılar adliye dışına taşınsın bile diyen yok.
Barolar, üniversiteler mevcut yargı sisteminden pek memnun. Böyle sistemde böyle duruşma olur. Sanığa “Dostlar alışverişte görsün” babında söz verilir modern hukukumuzda. Yargıcın kafasında daha duruşma başlamadan karar bellidir. Duruşma salonunda bir tiyatro oynanır. Yüce devletimizin yüce yargıç babası sizin için en adil kararı verecektir o tiyatro salonunda.
