Ermenek, Soma’nın devamıdır. Ermenek’e de Soma gibi yeni rejimin fıtratı yol açmıştır.
Maden ruhsatı verme yetkisinin iki buçuk yıl önce bir genelgeyle Başbakanlık uhdesine alınması, başka bir deyişle bu alanda gücün tek kişinin elinde toplanması…
Soma’da olduğu gibi Ermenek’teki madenin de iktidara yakın kişilerin sahipliğindeki bir şirket tarafından işletildiği gerçeği…
Keyfi yönetim…
Taşeronlaşma… Sendikasızlaştırma…
Ahbap-çavuş kapitalizmi.
Bu sektörün, siyasetin finansmanına net katkı sağlar hale getirildiği her halinden belli oluyor. Siyasi faktör, işçi güvenliğinin esası olan etkin denetimi engellemese bu facialar böyle hep birbirini izler miydi? Hukuk yoluyla hak aramak hala mümkün olsaydı, kayırılan patronlar maliyetleri düşürmek için güvenliği bu denli ihmal etmeyi göze alabilir miydi? Ülkeye hakim olan hukuksuzluk “Aksaray”la Ermenek arasında tesadüfi olmayan bir bağlantı kuruyor.
