Dünyanın her yerinde eleştirilerin muhatabı iktidardır. Siyasetçiler de medya da diğer toplum kesimleri de iktidardan hesap sorar, eleştirilerini iktidara yöneltirler.
Bizde tam tersi oluyor. İktidarın yanlışlarını eleştiren, söz gelimi 128 milyarın akıbetini soran, Sedat Peker’in iddialarının izini süren, Ziraat Bankasına ödenmeyen krediyi gündeme getiren, THK uçakları skandalını sorgulayan siyasetçiler “karşı saldırı” altındalar.
İktidarın dokunulmazlığına mukabil, muhalefet partilerinin tek tek hedef alınıp akıl almaz suçlamalarla yıpratılmaya çalışılması demokrasi tablosunun duvara ters asıldığını gösteriyor.
İşte bu tabloda muhalif siyasetçiler fiziki saldırıya da uğrayabiliyorlar. Bu çok tehlikeli bir yol. Bu yolun açık tutulmaması lazım. Akşener’in maruz kaldığı eylemlerin zamanında ve akıllıcı müdahalelerle savuşturulduğu akıldan çıkarılmamalı. Yaşananların vahametini anlayabilmek için daha önce Kılıçdaroğlu’nun uğradığı saldırı, kışkırtılmış bir kalabalığın linç girişiminden son anda kurtulmuş olduğu unutulmamalı.
