Coğrafyamız hiç değişmedi.
Hep tımarhaneydi, hep yangın yeriydi.
Yüzü Batı’ya dönük, İkinci Dünya Savaşı’ndan itibaren Batı kurumları içinde yerini almış, Amerika’sı ve Avrupa’sıyla sağlam ilişkileri olan, ama Doğu’yla da dostluk ve barış içinde yaşamayı önemseyen, ‘demokrasi’yi kör topal da olsa idare eden bir Türkiye, yer yuvarlağının belki de en netameli noktasında bugünlere kadar iyi kötü geldi.
Bölge bugün yine yanıyor.
Suriye’de üç yıldır sürmekte olan kanlı iç savaş şimdi zaten karmakarışık olan Irak’ı yeniden altüst etmiş durumda.
Yükselen alevler Türkiye’yi de güney sınırlarından fena halde etkilemeye başladı.
Şu da söylenebilir:
Daha kötü günler bekliyor Türkiye’yi!
