Siz uzun yıllar politikayla aranıza mesafe koydunuz. Her kesimi kucaklamaya çalıştınız. Bunu büyük ölçüde başardınız da.
Ayrıca siyasi ortama sokulmanızın sizi çok rahatsız ettiğini belli ettiniz.
Buna rağmen bugünlerde sergilediğiniz görüntü, “sadece barış için katkı yapma” ve “sanatın siyasetin dışında tutulması” yaklaşımlarınızla (bir söyleşinizde “Sanat siyaset yapmaz, diyen biriyim” demiştiniz) ciddi ölçüde çelişiyor.
Evet, Sayın Gencebay, elbette mesele suçlu insanları öldürmek ve direklere asmak değil; ama işlenen suçların bir karşılığının olması gerekiyor. Hele bu suçlar hayatları karartan, ölümlere yol açan ve yolsuzluklara uzanan türdense.
Birkaç ay önce Berkin Elvan öldüğünde şunları dile getiren siz değil miydiniz:
“Siyasilerimizin veya yönetenlerimizin daha dikkatli konuşması lâzım. Çok gönül kırarak konuşuyorlar. Söylenecek ne varsa usulünce söylenmeli.”
Berkin’in dışında, Ali İsmail Korkmaz var, Ethem Sarısülük var, ötekiler var, Roboski (Uludere) katliamı var; var oğlu var…
Kimi kayıtları ortaya çıkan ve bazıları açıkça reddedilmeyen devasa yolsuzluklar da cabası. (Geçen ay Rumelihisarı’ndaki evinize hırsız girdiğinde eşiniz Sevim Emre “30 yılı aşkındır ilk kez başımıza geliyor” sözleriyle yaşadığı şoku anlatıyordu. Sizin de hırsızlıklara karşı olduğunuzdan kuşku duymuyorum.)
