… 1950’lerde sınırdan geçişleri engellemek için mayınlar döşenince Kobani’nin Suruç’la bağlantısı kesildi. Bu noktadan sonra tam anlamıyla şehir olarak tekâmül etmeye başladı. Bölgede ilk okulun yapıldığı yer Kobani.
Sonuç olarak bizden kopan ya da koparılan parçalara sığınak olmuş Kobani. Ermeniler gitmiş Kürtler kalmış. Bugün az da olsa aralarında Arap ve Türkmen de var. İsim üzerinden manipülasyon o kadar iğreti duruyor ki Kobani’yi boğdurma planlarına cila bile olamıyor. Bizim Kobani’ye dair sözümüz yok ama o kurumuş pınarların bize anlatacağı çok şeyi var! Aslında Kobani’yi Kobani yapan ne ismi ne de etnik kimliği. Kobani direnişin simgesi oldu. Yıkılırken dirildi. Tarihe de ninelerin, dedelerin, genç erkek ve kadınların ellerinde silahlarla savunduğu ‘direnen kent’ olarak geçecek.
