İşte böyle bir ortamda, geçen seneki ‘hendek savaşları’nı ve yakılıp yıkılan şehirleri, ölen çok sayıda sivili ve bundan kaynaklı olarak iktidar partisine ve devlete yönelik yoğun öfkeyi de hesaba katarsak, Kürtlerin “Referandum sonrası çözüm sürecine yeniden dönülecek” diye kulaklarına fısıldananlara inanması pek kolay görünmüyor.
Politik ve militan Kürt gençlerinin bir bölümü, CHP’nin, ulusalcıların ve muhalif MHP’lilerin referandum söyleminde sık sık “Evet çıkarsa ülke bölünür”, “Öcalan da başkanlık istiyor”, “AKP-HDP anlaştı, referandum sonrası federasyon geliyor” gibi söylemlerinden rahatsız olup, zaman zaman “Bunlarla aynı cephede mi yer alacağız?” diye sorsa ve ‘boykot‘tan bahsetse de, 2010 referandumundan farklı olarak bir boykot ufukta görünmüyor ve bu tepkilere rağmen sandığa gidildiğinde ‘hayır’ denilebileceği anlaşılıyor.
Hem ülkücülerin hem de Kürtlerin kolayca ‘evet’e ikna olmayacaklarının anlaşılması ise muhtemelen beraberinde MHP’li seçmene ‘evet’ dedirtmek için girişilecek icraatların yoğunlaştırılması ve derinleştirilmesi anlamına gelecek.
