Karagül’ün yayın yönetmenliğini bırakmasına ve köşe yazılarının sonlanmasına giden sürece dair, ‘içeriden’ duyduğumuz çok çeşitli söylentiler var. Ama bu bir dedikodu yazısı olmadığı için onlara girmiyoruz. Yazılarının son bulmasına dair gerekçenin ise gazetede Pakistan’da İmran Han’a dair yer alan haberle tam aksi yönde kaleme almış olduğu yazısının patronaj tarafından yayımlanmaması olduğu söyleniyor. Bunu, enerjisini çoktan kaybetmiş bir ilişkinin artık ruhen de son bulması olarak okuyabiliriz.
Ezcümle, İbrahim Karagül, polemik dili ve gazeteciliğin neoliberal dönüşüm süreci içindeki yozlaşma serüveninin aynı vücuttaki seyrini anlatır bize. Güç seviciliği, megalomanlık, düşmanlaştırma, paranoya ve nefret dilinin, sonunda o dilin sahibini de yiyip bitirdiği bir serüvendir bu.
