Bugün hayat burnumuzu sürterek küçük hesapların büyük bedeli olabileceğini öğretiyor. Seçim kazanmayı siyaset sanmanın, ‘ille de ben yöneteceğim’ demenin bedeli Türkiye’nin elinizden kaçması olabiliyor… 2015 yazında CHP ile yapılacak koalisyon Erdoğan’ın alanını daraltacağı için istenmedi.
Oysa aynı koalisyon parti içinde ortak aklı öne çıkarabilir, iktidarın tüm dünyada yıpranan imajını düzeltebilir, Kürt meselesinin uluslararası hale geldiği bir dönemde askere mahkumiyeti azaltabilir, Türkiye’nin isteklerini Batı’ya kabul ettirme açısından avantaj sağlayabilirdi. Kürt meselesinde çözümü askeri yöntemlere indirgeyen bakışın yanlış olduğunu yıllarca tekrarladıktan sonra, ne yazık ki AK Parti aynı noktaya döndü. CHP’yi yönetmekten korkanların Türkiye’yi yönetebilmesinin nasıl mümkün olabileceği üzerine düşünülmedi.
Bugün ulusalcılarla kol kola Atatürk CHP’si övülüyor… Fıtratını bahane ederek ‘CHP ile koalisyon yapılmaz’ diyenler, ülkeyi yönetmekte her tıkandıkları noktada o fıtratın asıl sahibine dayanma ihtiyacı duyuyorlar. CHP ile koalisyon AK Parti için bir siyasi basiret olurdu. Bunu reddetmek de kaçınılmaz olarak siyasi bir basiretsizlikti ve nitekim bedeli ağır ödendi.
