İstifa bizim siyaset kültüründe ancak “yumurta kapıya dayanırsa”, başka hiçbir seçenek kalmadıysa başvurulan bir yoldur. Ortada çok zorlayıcı bir sebep yoksa, istifa erdemli bir davranış falan değil, yenilgi olarak kabul edilir.
Öyle ki, önemli görev yürüten bir ölümlüye istifa hatırlatıldığında, “hadi şurdan aşağı atla” demişsiniz gibi bakar size. Belki tanık bile olmuşsunuzdur, bir koltuğu ilkesel nedenlerle bırakana, tek “enayi” denmediği kalır.
Bana kalırsa istifayı onur değil, hezimetle bir tutan bu anlayışta ölümcül dozda “erkek egemen” bir toplum olmamızın payı büyük. Selin Sayek Böke’nin istifasını bu nedenle önemli buluyorum.
Hiç kimse, ana muhalefet partisinde genel başkan yardımcılığı, MYK üyeliği ve parti sözcülüğü gibi üç görevi aynı anda bırakabilmeyi hafife almasın.
Böke’nin istifa mektubu dikkatli okunursa, her cümlenin büyük dikkatle yazıldığı, bu ülkede yaşayan milyonların hissiyatına tercüman olduğu görülür.
Bize de böylesi yürekli bir tutum alan siyasetçinin bir kadın olduğunu hatırlatmak düşsün.
