Bir yanardağ söndü. Devrildi bir çınar; ışığın türkücüsü öldü.
…2000’de, yeni binyılın kundağında ölmeye yatmış direnişçilerin başucunda dikkatle izlemiştim onu… Açlık grevleriyle sarsılan Bayrampaşa Cezaevi’nde, tutsaklarla hükümet arasında temas sürdüren heyette birlikteydik.
Azrail’e meydan okuyan eylemciler, koğuşa giren Yaşar Kemal’in “Sizi dinlemeye geldik çocuklar” diyen gür sesini duyunca, bir deri bir kemik kalmış bedenleriyle yerlerinden doğrulmaya çabalamıştı, son bir gayretle…
Sonra onların taleplerini, cezaevi telefonundan Adalet Bakanı’na aktarmıştı Yaşar Kemal; “Kulak verin bu çocuklara” demişti. Haksızlığa kabaran kulaktı o; zulme saldıran dil, yüreğimize can üfleyen nefesti.
Bizi bir arada tutan nadir bağlardan biriydi.
