Şimdi bir başka tehdit var önümüzde: Erdoğan huylarının bulaşıcı etkisi… Erdoğanlaşma tehlikesi… Erdoğan’da neye karşıyız biz? “Ben yaptım oldu” emrivakisine mi? “Yersen, yemek bu” dayatmasına mı?
Ana muhalefetin aday belirleme yöntemi tam da buydu: “Ben yaptım oldu. Yersen yemek bu”. Erdoğan, “Bu yemek bize göre değil” demeye cüret edeni, disipline vermekle tehdit eder. Ana muhalefette, “Adayımızı televizyondan mı öğrenecektik” diyenlere, “Blackjack riskli oyundur” cevabıyla sopa gösterenlerde tipik Erdoğan kokusu var. “Adam kürsüde Fatiha okuyor; biz de karşısına Fatiha bilen birini çıkaralım bari” tercihinin, laikleştirilmesi gereken siyasi alanı nasıl Erdoğanlaştırdığını saymıyorum bile…
CHP tabanı, son seçimde Hatay, Ankara, İstanbul gibi kentlerde, “Elim kırılsın” diye diye ama sadakatle sandığa gitti. “Sandıktaki zaferin masada kaybedildiği” bahanesini de sabırla sineye çekti. Ama bu kez, Genel Başkan’ın “Hiç kafa karışıklığı yok” demecini yalanlayacak şekilde karışık kafası… Sadece Erdoğan’dan değil, “Erdoğanlaşma”dan da şikâyetçi insanlar…
Ama bu arayışın yarın, “Toplumun geneli muhafazakâr(mış). Biz de daha muhafazakâr bir genel başkan bulsak” eğilimine kapı aralayacağını tahmin etmek güç değil. Önümüzdeki süreç, sadece Erdoğan’la değil, Erdoğanlaşma tehlikesiyle de mücadele dönemi olacak.
