Ama insafla bakmak gerek.
BİRİNCİSİ; Kılıçdaroğlu adım adım ihanete uğradı. Örneğin bazı sandıklarda (en az 20 bin) hiç gözlemci olmaması elbette genel başkanın sorumluluğundadır ama bu görevi asıl yürütmesi gerekenlerden hesap sorulması gerekmiyor mu?
İKİNCİSİ; Seçim akşamından itibaren Kılıçdaroğlu’nun bin bir emekle kurduğu ittifakın ortaklarının hemen kendi yoluna gitmesi ve seçim sonuçlarının sorumluluğunu asla üzerine almamasına ne diyelim?
ÜÇÜNCÜSÜ; En ünlü muhalif yazar ve akademisyenlerin cumhurbaşkanı adayı olarak gösterdikleri Abdüllatif Şener’in ihanetini nereye koyalım?
DÖRDÜNCÜSÜ; Kampanya boyunca “terörist” damgası yemeyi göze alarak HDP seçmenini hiç kırmayan Kılıçdaroğlu, ikinci turda bir milyondan fazla Kürt seçmenin oy kullanmayacağını hesaplayabilir miydi?
BEŞİNCİSİ; PKK’nın dağ kadrosunun sürekli Kılıçdaroğlu’nu destekleyen mesajlar atmasının sadece AKP’ye yarayacağını neden kimse görmek istemedi, neden bu konuyu sadece ben ısrarla dile getirdim ama kimse dönüp bakmadı bile?
ALTINCISI; İYİ Parti başkanının masayı devirmesi, İYİ Partililerin ağırlıklı biçimde Erdoğan’a oy verdiklerinin anlaşılmasının ve en sonunda Meral Akşener’in “pişmanlık” adı altında yaptığı açıklamalarla bu gerçeği itiraf etmesini de bir kenara koymayacağız.
Kısacası; Kılıçdaroğlu eleştirilebilir, istifası da istenebilir.
Ama yaşadığımız bu gerçekleri hiç dile getirmeden adeta bir linç kampanyası açmak hem siyasete hem de CHP’ye ağır hasar verir.
Artık şaşkın CHP’lilerin oturup sağduyu ile düşünmesinin zamanı gelmiştir.
