Trafik kazasında kafa travması geçiren Zeki Can Akhun beyin hücrelerinin güçlendirilmesi ve fizik tedavilerinin ardından iki yıl sonra komadan çıktı.
Yürümeye ve konuşmaya başlayan Akhun “Taş gibiyim” diyor.
Ankara’da yaşayan Akhun 16 yaşındayken trafik kazasında kafa travması geçirmişti.
Kazada beyin hücreleri hasar gören genç iki yıldır komadaydı.
Bir hastanede beyin ameliyatı geçiren ama komadan çıkamayan Akhun’a Sağlık Bilimleri Üniversitesi Gülhane Eğitim Araştırma Hastanesi’nde medikal ve manyetik tedaviler uygulandı.
Akhun tedaviler sonrası yaklaşık iki yıl sonra komadan çıktı.
Hastanenin nöroloji anabilim dalı başkanı ve idari sorumlusu Prof. Dr. Ömer Karadaş süreci şöyle anlattı:
“Bize geldiğinde beyin kanaması sebebiyle cerrahi müdahaleyle kafatasının bir kısmı alınmıştı, bitkisel hayat olarak isimlendirdiğimiz koma halindeydi ve cihaza bağlı yaşıyordu.
Hastamıza, ilk olarak nöronlar için gerekli vitamin, mineral içerikli beslenme destekleri verildi, antioksidan tedaviler uygulandı, cihaz destekli nöron uyarım tedavileri yapıldı.
Bir yıl süren tedavi sonrası hastamız yatağa bağlı durumdan çıktı, mobil duruma geçti. Artık yürümeye başladı, ailesiyle iletişim kuruyor, az da olsa konuşabiliyor.”
‘Taş gibiyim’
Ayağa kalkan Akhun artık yürüyüp konuşabiliyor hatta “Taş gibiyim” diyor.
‘Bir karavan alıp dolu dolu gezmek istiyoruz’
Akhun babası İbrahim Akhun’sa yaşadıklarını ve duygularını şu sözlerle dile getirdi:
* “Artık yapılacak bir şey yok” denilince oğluma evde bakmaya çalıştık. Tamamen yatağa bağımlıydı, makineye bağlıydı. Bize “Artık bitkisel hayatta, böyle yaşayacak, ileri gitmez geri gidebilir” dediler. Bu acının tarifi yok, Allah kimseyi çocuğuyla sınamasın, imtihan etmesin. Şu an bile gözlerim doluyor.
* Gülhane’de uygulanan medikal tedaviden bir ay sonra oğlum tepki vermeye başladı. Ömer hoca, ilacın etkisini gördüklerini ve tedaviye devam edeceklerini söyledi. Yaklaşık bir yıllık tedavi sonrası bugünlere geldik. Algısı açıldı, tepki veriyor, konuşma becerisi yüzde 50 arttı.
* Tek bir kelime dahi konuşamıyordu, ilk kez bana ‘baba’ dediğinde ne yapacağımı bilemedim. Yavaş yavaş geçmişi hatırlatmaya başladık. Ailesini hatırlıyor, biliyor ama son yılları henüz hatırlamıyor.
* İlk adımını da burada attı. Önce ellerini, sonra ayaklarını oynatmaya başladı. Bunlar bile bize büyük bir haz veriyordu. Yürümeye başladıktan sonra dünyalar bizim oldu. Şimdi yeni hayallerimiz var. Oğlumla geçiremediğimiz 2,5 yılı dolu dolu birlikte geçirmek istiyorum. Bir karavan alıp dolu dolu gezmek istiyoruz.
