Meryem Koray

Bölgesel, yerel savaşlardan vazgeçemiyoruz; oysa bunların her birinin arkasında hegemonik ve eşitsiz dünya gerçeği var.

Seçimle kazanılanların başında, 'demokrasiye ilişkin umudun' geldiğini söylemek gerekiyor. İkinci bir kazanım da, bu gidişatı durdurmak konusunda CHP’nin umut kapsı olabileceğine ilişkin.

Paranın baş rol oynadığı kimi dram, kimi vodvil olan hikayeler çoktur bu ülkede. Çoğu gizli kalmaz yazılara kitaplara konu olur ama değişen pek bir şey olmaz. Çünkü mesele kişiler değil, düzendir. İnsan egemenliğini paraya kaptırmıştır bir kere!

Halkın seçimden çok zamlarla kiraların durumunu izlediğini söylemek yanlış olmaz. Zaten 31 Mart seçimleri, yerel yönetimle ilgili beklentilerden çok genel seçimin bir devamı gibi…

En az 15-20 yıldır aynı konular yazılıp çiziliyor bu memlekette; değişen bir şey yok... Buraya neden ve nasıl geldik diye tartışırken irdelenmesi gereken birçok konu var.

Deprem ülkesi bir ülkede 'şehirleşme politikalarımız' felakete davetiye çıkarır cinstense, tek açıklama 'paranın sıcak yüzü' olabilir.

CHP’nin, gerek Meclis’te gerek seçimlerde referandumlarda etkili bir muhalefet ortaya koyduğu, siyaset yaparken iktidar eleştirilerinin dışına çıkıp alternatif bir politikanın sahibi olduğu, örneğin sosyal demokrat bir parti olma iddiasını yeterince ortaya koyduğu söylenebilir mi? Ya da sağa karşı, laiklik dışında, ekonomi politikalarıyla, siyasal ekonomi anlayışıyla karşı çıktığı iddia edilebilir mi?