Emrah Temizkan

Bu ülkede 1974 müdahalesi de, ardından Türkiye’nin neden Kıbrıs’ta yerleştiği de, neden nüfus transferi yapıldığı da, Kıbrıslı Türklerin kırk yıldır dünyadan yalıtılmak şeklinde tezahür...

2013’te tekrar, burada inşaat yapılıyor diyerek Taksim’i kapattığınızda 1 Mayıs’ın bir kavga ve huzursuzluk gününe döndüğünü tecrübe etmişseniz... Ve bugün, 2015 yılında seçimlere şu kadar az zaman kala tekrar Taksim’i işçilere kapatarak, ne yapmak istiyor olabilirsiniz acaba? Eminim ki, hükümetin içinde, “ah şöyle iyice bir ortalık karışsa da muhafazakar seçmenin gözü iyice bir korksa, sağa sola kaçışan oylar geri dönse” falan diyen yoktur! Eminim ki, seçimlere giderken toplumsal çatışmalardan, gerginliklerden medet uman yoktur!

Sistemin bütün vidalarıyla, cıvatalarıyla, vanalarıyla durduk yerde oynaya oynaya, ite kaka bu fecaat haline getiren o değil de sanki başkası. Normalleşmeye zerre kadar saygısı olsaydı bugün İstanbul başta Türkiye'nin her köşesinde insanlar 1 Mayıs'ı çiçeklerle, halaylarla, güle oynaya kutlayacak, bizler de size iyimserlik aşılayan yazılar yazacaktık. Ne mümkün. Yüzler gülmesin, vatandaş şöyle rahat bir nefes almasın, çoluk çocuk sokaklara çıkabileceği şu tatil günü zehir olsun. ...Abidin bey, bize faşizmin resmini çizebilir misiniz? Çizdiniz mi yoksa?

Herkese açık Taksim, yine muktedire direnenlere kapanacak. Oysa tarih geri dönmüyor… Er ya da geç zalim yüzünü açık ediyor, halklar hesap soruyor. ‘1 Mayıs’ halkın hesap günüdür. Geçen sene ‘1 Mayıs’ta Taksim’e Hak-İş ‘Mehter Marşı’yla çıkmıştı. Güldüm acı acı. Umudun düşmanları, işçi tulumunun değerini bilmeyenler ve hakikati çarpıtanlar hep var, hep olacak. Ama Taksim’e ‘1 Mayıs Marşı’ ile çıkmak işin fıtratında var.